In den beginne
Projecten
Wist je dat?
Filmpjes
Gezondheid
Columns
Niet Blij
Winkel
Nieuws
Linkjes
Een hongerig hart?

Wat als je hart honger heeft?

De ouderwetse manier van communiceren lijkt in de vergetelheid geraakt te zijn. We ontmoeten elkaar tegenwoordig in virtuele cyberspaces en praten in korte en trendy soundbytes, one-liners en krantenkoppen. De multimedia regeert. Onze buitenwereld lijkt alsmaar kleiner te worden, we leven nu al in A Global Village. Onze binnenwerelden lijken daarentegen steeds groter en leger te worden en meer behoefte te hebben aan een dieper soort contact.

Contact maken met de wereld is grappig genoeg nog nooit zo eenvoudig geweest: zichtbaar, bereikbaar en toegankelijk zijn voor een ander is nu voor een ieder binnen handbereik gekomen dankzij bijvoorbeeld het internet en Reality-tv. Maar contact maken is nog geen verbinding leggen. En kunnen zenden betekent nog niet ook ontvangen worden.

Niet iedereen wil dat ook. Voor hen volstaat enkel het zenden. Het is onze geweldige geesteskracht die zo naar buiten is gericht. Maar hoe zit het voor diegenen die zich graag van harte willen verbinden en van harte ontvangen willen worden? Die hoofd en hart willen verenigen?

Wel, zij zouden misschien kunnen spreken niet over zichzelf, maar vanuit zichzelf – met het hart op de tong. Om te luisteren naar wat zij wezenlijk te vertellen hebben. Een dieper verlangen, een groeiende behoefte iets van zichzelf te geven en terug te mogen ontvangen. Te herontdekken in feite. Dat is belangrijk. Want zo voeden wij ons. Ons hart laten spreken, onze verlangens achterna reizen, onze stoutste dromen verwezenlijken. Dat is wat ons verbindt met ons.

Willen of moeten verandert dan in mogen of kunnen. Gehechtheid in loslaten. Loslaten in (opnieuw) toelaten. Toelaten in vernieuwing, verwondering en verrijking. We worden niet meer geleefd maar beleven. Durven het heft weer uit handen te geven en ons te laten leiden door het leven. Bestemming onbekend, vrij om te gaan en staan waar we maar willen. Alleen of met een ander. Vrij om te ontmoeten en te kiezen vanuit wat ons hart ons ingeeft.

Dus hoe zit het dan wanneer je hart als het ware honger lijdt, behoefte heeft aan soulfood? Zijn we ons daar bewust van en doen we daar iets aan? Is voedsel voor de ziel ook een primaire levensbehoefte? Wat zijn dan de ingrediënten die niet mogen ontbreken, welke gerechten smaken naar meer? Allemaal vragen die een eerlijk antwoord verdienen en wellicht niet een-twee-drie zijn te beantwoorden.

Het jezelf stellen van de vraag vind ik belangrijker dan er zelf op kunnen antwoorden. Dat doet een ander meestal voor ons, zonder dat ze zich dat realiseren. Vaak iemand uit je nabije omgeving of een toevallige passant. Daarom is verbinding zo essentieel, en de intentie van geven en ontvangen zonder verwachtingen. Want door de verbinding vindt soulfood vanzelf z’n weg van soulmate naar soulmate. Heb je een ‘appetite for life’? Zet je hart dan onvoorwaardelijk open en laat je voeden.

Geschreven door Peter Westerink, initiatiefnemer van KAYOO

Unieke bezoekers


In den beginne
Projecten
Wist je dat?
Filmpjes
Gezondheid
Columns
Niet Blij
Winkel
Nieuws
Linkjes