In den beginne
Wist je dat?
Projecten
Over ons
Columns
Gezondheid
Filmpjes
Niet Blij
Winkel
Linkjes
Er zijn geen regels
Alles wat ik ervaar is goddelijk. Alles wat ik leef, spreek of zeg is een goddelijke ervaring. In de ene ervaring is mijn verbinding met alles meer voelbaar in mijn lichaam, als in de andere ervaring. Meer is er niet, slechts een andere ervaring. Dagelijks zie ik mijzelf en andere stoeien met dit gegeven. Het gegeven wat slechts een vrucht van afscheiding is, niet meer en niet minder. Er zijn geen regels. Regels zijn door mensen bedacht. Als goed bedoelde inspiraties. Als machtsuitingen. Als goede betweterige bedoelingen.  Allemaal leuk en aardig vertellen ze over hun eigen manier hoe goddelijkheid te ervaren in de ervaring mens. Vaak gaat dit gepaard met intensieve studies, met oefeningen,  met een boek dat je gelezen moet hebben en aan het eind van de rit ben je een maandsalaris armer en weet je nog steeds niet wie je bent. Waardoor je geïnspireerd door de volgende workshop, of artikel in een spiritueel magazine jezelf weer dapper verder zoekt.

Iets in je bevraagd zich. Ben ik het wel waard? Ben ik het wel waard om goddelijkheid te leven. Goddelijkheid leven is vast heel moeilijk en hiervoor dien ik zeer gedisciplineerd, vegetarisch, de godganse dag glimlachend tot mijn kaken krampen en voor sommige onder ons, dit weer afkopen met weesgegroetjes als je weer eens uit deze goddelijke rol bent geschoten. Het woord godgans vind ik hierin zeer toepasselijk, waggelend achtervolgen we elkaar op zoek naar een volgend stukje spirituele brood.  Luid kwakend en soms zeer agressief naar elkaar. Ook dit is goddelijkheid. Er is werkelijk niets waarin het Leven zichzelf niet als Leven ervaart en niets wat niet spiritueel is. Of je nou de rol van bakker, hoer, goeroe, terrorist of devote speelt.

De ervaring van Leven verrijkt zich oneindig en hiervoor hoef ik helemaal niet zo mijn best te doen. Ik Leef de dingen die mijn hart laten zingen. Ik Leef de dingen die mij blij maken. Ik voel me niet slecht als ik weer eens doelloos met mezelf worstelt, als de stress me naar mijn strot grijpt en laat reageren op een manier die ik graag anders had gezien van mezelf. Het zijn slechts keuzes. Bewuste en onbewuste. Geen van allen goed of slecht en ze resoneren allen verschillend. Dit resoneren kan ik voelen in mijn fysieke en niet fysieke lichaam. Ik kan het voelen in mijn emoties. Ik kan het waarnemen in mijn gedachtes. Waardoor ik, mezelf meer verbonden en liefdevol  of precies het tegenover gestelde kan voelen. Niets is meer of minder goddelijk. Het is gewoon leven.

De grap is dat onbewust en bewust helemaal niet bestaan. Er is maar één bewustzijn. De grap is dat mijn grote en kleine zelf niet bestaan, ik ben altijd al één geweest. De grap is dat Alles en ik niet los van elkaar bestaan. Kun jij met dit gegeven, jezelf ten allen tijde als een goddelijke uiting zien? Als je de afwas doet en met natte handen aan je achterste krabt, als je naar de wc gaat en een voor iedereen hoorbare harde scheet laat of als je, je teen stoot en vloekt? Zonder enige vorm van zelf veroordeling? Durf jij ongegeneerd van je zelf te houden in je hele complete menselijke ervaring? Durf jij voor de spiegel te gaan staan en de levensleraar die jij bent te begroeten, zonder daar allemaal voorwaardes aan te verbinden? Ik ben die ik ben en hierin ben ik een inspiratie voor diegene die mijn pad kruist. In iedere ontmoeting met de ander die ik ook ben, ontmoet ik een levenskunstenaar. Jij en ik zijn levenskunstenaars. Geboren om vrij onze keuzes te maken, geboren om in vreugde te leven en waarom ook niet.

Momenteel  ligt mijn lief doodziek op bed met een zware longontsteking en ik maak me zorgen hierom. Ik ervaar angstige onrust. Dit uit zich op sommige momenten in overdreven zorgzaamheid en nauwlettende oplettendheid. Het voelt ook als heel nauw en ik voel me enorm kwetsbaar hierin. Ik merk dat ik bang ben om hem te verliezen, naast al mijn “weten”. Ik kies ervoor om dit te snappen van mijzelf. Ik kies ervoor om dit nu met jou te delen. Ik sta toe dat ik mijn onrust op schoot neem als mijn eigen moeder en koester met begrip. Ik sta toe dat ik mijzelf vaderlijk toespreek,  waardoor mijn rivier van woordelijke inspiratie weer vrij van blokkade, voelbaar verder stroomt  naar jouw beeldscherm, alwaar je mijn woorden leest en iets van jezelf hierin herkent of geheel niet. Ik sta het allemaal toe, want ik hou toch wel van jou. JIJ! Mooi Heel Mens!

©2009 Nicole Recourt, elfentuin(at)gmail.com, www.elfentuin.nl

Unieke bezoekers

In den beginne
Wist je dat?
Projecten
Over ons
Columns
Gezondheid
Filmpjes
Niet Blij
Winkel
Linkjes